İçerik yükleniyor...
İçerik yükleniyor...
bir ömür - geleceğe bırakılmış
Bir insanın bedeni giderse bile, bıraktıkları kalır. Annemin mirası bir kütüphaneye, bir vakıf hesabına sığmaz. Onun bıraktıkları, her gün bir yerde, biri tarafından yaşatılıyor.
O sabah sırtının arkasında sakladığı dokuz çocuk, bugün büyüyor. Her biri, kendi yaşamıyla onun adını taşıyor.
Otuz yıllık meslek hayatında yetiştirdiği binin üzerinde öğrenci; aralarında doktor, öğretmen, mühendis ve sanatkâr olanlar, kendi sınıflarına onu taşıyor.
Ayser Çalık Ortaokulu'nda 6/C sınıfının kapısında artık onun adı asılı. Her yeni öğrenci, ilk günü o ismi okuyarak geçiyor.
Furkan, Ertuğrul ve Dilara; onun üç sevgisi. Ve torunu, ona ninenin fotoğraflarıyla anlatılan bir melek.
"Sen yapabilirsin, ben sana inanıyorum." Bu cümle şimdi başka öğretmenlerin sınıflarında, başka annelerin evlerinde tekrarlanıyor.
Ayla Kara'nın adı artık bir ulusun ortak hatırasında. Öğretmenin ne demek olduğunu unutmak isteyen her çağ, ona bakacak.
Ölüm, onu aramızdan aldı.
Ama bıraktıklarını alamadı.